|
กลอนวันแม่ 12 สิงหาคม
A mothers like a ray of sunshine
Whose heart is just pure gold.
A mother beams with happiness
that'll never grow old.
She'll stay in my heart forever
As if she were inside
We've shared so many things,
We laughed, we smiled, we cried.
I love my mother very much
and still throughout the years
We share the mother daughter love,
and always when I fear,
I know I'll always have my mother
somewhere very near!
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : mothersdaycelebration.com โดยคุณMorgan
How did you find the energy, Mom
To do all the things you did,
To be teacher, nurse and counselor
To me, when I was a kid.
How did you do it all, Mom,
Be a chauffeur, cook and friend,
Yet find time to be a playmate,
I just can't comprehend.
I see now it was love, Mom
That made you come whenever I'd call,
Your inexhaustible love, Mom
And I thank you for it all.
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : mothersdaycelebration.com โดยคุณMaheenshah Mahnoo
Mother is a part of God.
Mother is a part of Love.
Mother is a part of our Strength.
Mother is a part of our Winning.
Mother is a part of who direct us to right path to proceed.
and ..and ..so on..
I Love my Mother very much.....
Don't let ur Mother get away from u....
Happy Mother's Day..
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
Mothers are the place where love
Emerges from the earth,
And happiness rings out like bells
In honor of our birth.
Mothers are the sun that lights
For life our inner sky,
So we may know that we are loved
And need not question why.
Mothers are the moon that shines
Upon our black despair,
So even when we weep, we know
That someone's always there.
Whatever fear, or stress, or pain
Might them to anger move,
We know that underneath the storm
We have, always, their love.
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
Mothers are the place that we call home.
On them we rest our heads and close our eyes.
There's no one else who grants the same soft peace,
Happiness, contentment, sweet release,
Erasing nighttime tears with lullabies,
Restoring the bright sun that makes us bloom.
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
Mothers and daughters
Were daughters and mothers
Not so long ago.
We give and take
And take and give
Along time's endless row.
Love is passed
And love received
To be passed on again:
A precious heirloom
Twice, twice blessed,
A spiritual cardigan.
I'll put it on
And treasure it,
The me I have received,
And when the roles
Reverse again,
I'll have what I most need.
So may our love
Go on and on,
A hundred thousand years;
Mothers and daughters,
Daughters and mothers,
Through joys and other tears.
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
Mother of my loved one, hear my love
On this, a day when such sweet words are due.
Take to heart the heartfelt praise that you
Have long bestowed but wanted little of.
Even as waves hunger for the shore,
Resting their long yearnings on the sand,
So I have found in you a mother, and
Delighted in the sunlight at your door.
An accident of love brought us together,
Yet though I chose not, I would choose no other.
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
"Happy Mother's Day" means more
Than have a happy day.
Within those words lie lots of things
We never get to say.
It means I love you first of all,
Then thanks for all you do.
It means you mean a lot to me,
And that I honor you.
But most of all, I guess it means
That I am thinking of
Your happiness on this, your day,
With pleasure and with love.
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
I see you working hard for me
And wonder what it means:
Whether I will do the same
And give up my own dreams
To offer someone else my world,
A stranger from my womb,
And say: Here, take my life,
So you, not I, can bloom.
I often wonder at the depth
Of that cool sacrifice;
I know it can't be "just because,"
Or simply to be nice.
It is so awesome, I can't think
How I could make that choice,
Except I see something in you
That gives my own heart voice.
I see sometimes a happiness
Amid the stressed-out day
That no one else can hope to know
In any other way.
I feel it when you look at me
And understand sometimes
That things I do, I do for two,
And then your hard life shines.
And when I give you grief, I know
That all the bitter pain
Between a mom and growing child
Is simply like the rain
That alternates with sunny days,
Passion without end,
While underneath is more of life
Than we can comprehend.
And then I know, perhaps, why I
Like you might be so moved
To give my life to someone else,
And know that I have loved.
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
"Happy Mother's Day" means more
Than have a happy day.
Within those words lie lots of things
We never get to say.
It means I love you first of all,
Then thanks for all you do.
It means you mean a lot to me,
And that I honor you.
But most of all, I guess it means
That I am thinking of
Your happiness on this, your day,
With pleasure and with love.
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
Happy Mother's Day, dear daughter!
All my love to you!
Praised be those who give themselves,
Poised to part the sea!
Years of loving need no quarter,
Making passion do,
Offering a trove of selves,
Though vicariously.
How beautiful the gift of giving
Each the unspent whole,
Returning, turning, like a tide,
'Ere the moment wanes!
So beautiful, the act of living
Densely through a soul
Alight with wonder at the ride,
Yet soon to take the reins!
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
A mother's love determines how
We love ourselves and others.
There is no sky we'll ever see
Not lit by that first love.
Stripped of love, the universe
Would drive us mad with pain;
But we are born into a world
That greets our cries with joy.
How much I owe you for the kiss
That told me who I was!
The greatest gift--a love of life--
Lay laughing in your eyes.
Because of you my world still has
The soft grace of your smile;
And every wind of fortune bears
The scent of your caress.
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
A villanelle for Mother's Day
Should take me just about an hour:
Writing it is child's play.
Because I know just what to say,
And rhyming's quite within my power,
To write it should be child's play.
Yet plain speech is not my way:
I look for leaves to shade my flower,
This villanelle for Mother's Day.
I do not wish to sound too fey,
Obscure, mystic, gushy, sour--
Arggh! Writing's never child's play!
Yes, childish! To my dismay,
Far beyond the allotted hour,
This villanelle for Mother's Day
Dawdles on. Let me just say
It plain: I love you, and so end our
Villanelle for Mother's Day.
(Well ... writing it was child's play.)
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
A mother's love determines how
We love ourselves and others.
There is no sky we'll ever see
Not lit by that first love.
Stripped of love, the universe
Would drive us mad with pain;
But we are born into a world
That greets our cries with joy.
How much I owe you for the kiss
That told me who I was!
The greatest gift--a love of life--
Lay laughing in your eyes.
Because of you my world still has
The soft grace of your smile;
And every wind of fortune bears
The scent of your caress.
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com
...เรียงความเรื่องแม่...
...จุดเริ่มต้นเรื่องราวปวดร้าวยิ่ง
ได้แต่นิ่งเกินจำหลักวาดอักษร
ครูให้เขียนการบ้านเรื่องมารดร
หนูสะท้อนทุกครั้ง...หลั่งน้ำตา
จักให้เขียนเริ่มต้นจนใจแท้
คำว่า “ แม่ ”..ยิ่งใหญ่จริงไหมหนา
ตั้งแต่จำความได้ในจินตนา
ภาพใบหน้า..แม่นั้นเป็นฉันใด
ตั้งแต่หนูลืมตามาดูโลก
พบแต่โศก..หดหู่ครูรู้ไหม
รสสัมผัสอันอบอุ่นที่คุ้นใจ
เป็นอย่างไรไม่รู้..หนูไม่มี
เห็นคนอื่นพร้อมพรั่งทั้งแม่พ่อ
เฝ้าพะนอเอาใจให้สุขี
ยามหกล้มช่วยยื้อยุดฉุดชีวี
ปลอบฤดีเรียกขวัญพลันกลับคืน
เฝ้าประคองสองมือแม่ดูแลลูก
รักพันผูกห่วงใยมิใช่ฝืน
ต่างกับหนูยามช้ำต้องกล้ำกลืน
ก้อนสะอื้นในอกจนตกใน
ไร้คำปลอบยามหม่นต้องทนทุกข์
ไร้คำปลุกยามพรั่นหวาดหวั่นไหว
ไร้ที่พึ่งพักพิงอิงทางใจ
ไร้สิ่งใดที่ใครเขามีกัน..
ยามจะนอนไร้ลำนำบทขับกล่อม
ที่รายล้อมคือความเหงาเศร้าโศกศัลย์
กอดตัวเองอุ่นกายในบางวัน
แต่ใจนั้นหนาวอยู่มิรู้คลาย
แทนความนัยตอกย้ำเด็กกำพร้า
คือน้ำตาหยาดรินมิสิ้นสาย
อยากจะเขียนเสกสรรค์คำบรรยาย
สื่อความหมายคล้ายสมองต้องตีบตัน
จึงยากเค้นอักษรป้อนความหมาย
ที่เรียงรายคือน้ำตามาปลอบขวัญ
แทนหยาดหมึกจารึกไว้นัยสำคัญ
ถึงแม่นั้น..คือน้ำตาที่พร่านอง
จารจากใจถึงแม่จ๋า..ว่าลูกรัก
ชาตินี้ลูกบุญน้อยนักจักสนอง
หากชาติหน้าถ้ามีให้สมปอง
ทุกครรลองพร้อมหน้ากันสวรรค์ดล
กระดาษเปล่าเล่าความด้วยน้ำตา
แทนอักษราเรียงความติดตามผล
ส่งคืนครูด้วยใจหากได้ยล
หนูหมองหม่นทุกทีที่เรียงความ..
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : thaipoem.com โดยคุณ เฌอมาลย์
อุ้มรัก
อุ่นใดเล่าอุ่นนักอุ่นรักเจ้า
อุ่นที่เฝ้าดูแลและถนอม
อุ่นสายใยผูกพันทุกวันยอม
อุ่นในอ้อมกอดรักฟูมฟักรอ
ให้เจ้าได้เติบใหญ่ในครรภ์น้อย
เก้าเดือนคอยหัวใจไม่เคยท้อ
เก็บความรักความหวังพลังพอ
เพียงแค่ขอให้เจ้าเฝ้าเติบโต
จะเก็บเกี่ยวความฝันทุกวันไว้
เจ้าเติบใหญ่รายล้อมพร้อมสุขโข
ให้สมบูรณ์แข็งแรงแกร่งกล้าโชว์
เป็นสายโซ่เกี่ยวรัดผูกมัดใจ
ให้เจ้าเป็นเด็กดีปรีดานัก
รักทอถักยืนยงอสงไขย
เป็นความหวังของพ่อแม่ต่อไป
อิ่มอุ่นใดอุ่นเท่ารักเจ้าเอย..
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ จาก Thaipoem.com โดยคุณ ยาแก้ปวด
ก่อนแม่จะสิ้นลม
แม่จ๋าช่วยหนูด้วย
ครวญครางให้ช่วยเจ็บปวด
กระโดดเต้นดิ้นพรวด
เฮือกสุดท้ายลมหายใจ
ดั่งหนึ่งตัวแตกดับ
มิอาจรับรู้ใดได้
ร้อนรุ่มราวสุมไฟ
อีกเย็นเยือกสลับกัน
ลูกน้อยนอนแน่นิ่ง
ทุกสรรพสิ่งมืดดับพลัน
แม่นี้จะฆ่ามัน
เจ้าชั่วช้ามาคุกคาม
เจ็บแปลบปวดแสบทั่ว
ราวเนื้อตัวต้องพิษหนาม
แผ่ซ่านรานรุกราม
ความมืดมิดเข้าครอบครอง
เลือนรางความรู้สึก
มิอาจนึกใดทั้งผอง
ตั้งจิตเข้าประคอง
เพื่อต่อต้านกับมวลพิษ
ก่อนที่จะม้วยมรณ์
ข้าขอวอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ขอยลลูกสักนิด
พร้อมสั่งลาก่อนลาไกล
ลมหายสุดท้ายก่อนไกลร่าง
ทั่วสรรพางค์หน่วงหนักพักทุกสิ่ง
แว่วแว่วเสียงแม่จ๋าอย่าทอดทิ้ง
ยังเล็กยิ่งลูกจะอยู่กับผู้ใด
ความรู้สึกขาดห้วงยังห่วงลูก
เจ้าบุญปลูกของแม่อยู่ที่ไหน
มาให้แม่ยลยินจวนสิ้นใจ
ก่อนที่แม่จะหลับใหลชั่วนิรันดร์
ปีกบางกางโอบลูกน้อยกลอยใจ
มิอาจขยับได้เพียงไหวสั่น
เคลื่อนเพียงปลายปีกขนที่เบาเท่านั้น
ลูกน้อยร้องลั่นแทรกซบอกเอย
งูเห่าเอยใยเจ้าใจร้ายนัก
กล้าพรากรักแม่ลูกสุขเสวย
แล้วหลบเลื้อยหนีไปไม่เหลือเลย
สองชีวีสังเวยที่เหลืออยู่ใย
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : Thaipoem.com โดยคุณ นรศิริ
กอดของแม่
อุ่นอันใดในหล้าที่ว่าอุ่น
ไม่ละมุมทดแทนเท่าแขนแม่
ที่ตวัดโอบร่างอย่างดูแล
ยามลูกแพ้ด้วยฤทธิ์พิษสังคม
มือแม่นั้นโอบมาจากบ่าซ้าย
แนบเรือนกายกลางหลังฝังความขม
ตบเบาเบาหมายให้ไล่ความตรม
ดุจสายลมอบอุ่นละมุนละไม
น้ำตาลูกรินลงอยู่ตรงหน้า
แม้เหนื่อยล้าเจ็บท้อเพียงขอให้
รอยกอดนั้นลึกล้ำมาค้ำใจ
ตลอดไปชั่วกาลนานนิรันดร์
ลูกวันนี้อยู่อย่างห่างคนกอด
คำพร่ำพลอดห่วงใยไกลเกินฝัน
แขนที่โอบแนบสนิทติดชีวัน
ก็มีอันจากไปในเวลา
ลูกจะรอวันหนึ่งถึงวันนั้น
วันที่ฝันอบอุ่นยังกรุ่นฟ้า
วันที่ต้องทดท้อต่อชะตา
วันเหว่ว้ามาเตือนเยือนชีวี
ลูกจะหยิบมือแม่วางกลางศีรษะ
อย่าปล่อยนะวางไว้ตรงใจนี่
ด้วยความรักศรัทธาและปรานี
ให้ลูกนี้ยืนหยัดในบัดดล...
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : Thaipoem.com โดยคุณ นักสืบ ไร้อันดับ
คำสอน..ของแม่
เสียงที่เคย เอ่ยฟัง ยังคงอยู่
เฝ้าอุ้มชู เลี้ยงดู มิรู้หน่าย
คอยฟูมฟัก ด้วยรัก ลูกมากมาย
มิท้อใจ ขอให้ ลูกได้ดี
ความฉลาด แม่อาจ วาดไม่ได้
ลูกต้องใช้ หัวใจ ไล้แต้มสี
ประสบการณ์ ก้าวผ่าน เนิ่นนานมี
กลวิธี แห่งชีวี ที่มีมา
แม่อยากให้ ใจลูก คิดถูกต้อง
จงไตร่ตรอง พิศมอง ผองปัญหา
ทางสายกลาง ทิศทาง สร้างปัญญา
รักศรัทธา ค่าความดี ที่เจ้าทำ
เมื่อลูกเห็น ใครลำเค็ญ อย่าเข่นข้อง
เข้าทำนอง กองไม้ล้ม ก้มเหยียบย่ำ
เฝ้าคิดร้าย ต่อใคร ไม่ควรทำ
ลูกจงจำ ถ้อยคำ แม่ย้ำเตือน
จงก้าวเดิน เผชิญจิต ลองผิดถูก
เมื่อคิดผูก ต้องลุก กระตุกเงื่อน
ด้วยตัวเรา เท่านั้น อย่าฟั่นเฟือน
คิดเลอะเลือน เงื่อนตาย ได้อายตัว
จงเรียนรู้ สู่ทาง อย่างอดกลั้น
มิหวาดหวั่น พลันตก อกสลัว
ใช้สมอง ตรองพิศ อย่าคิดกลัว
ดีหรือชั่ว ตัวเรา ย่อมเข้าใจ
ลูกมีสิทธิ์ คิดฝัน ทุกวันวี่
แต้มชีวี สีสัน อันสดใส
แม้นไม่อาจ วาดฝัน ได้ทันใด
สู้ต่อไป อย่าสิ้นไร้ ในใจตน
ยามใดสุข เผื่อทุกข์ เข้าปลุกปลอบ
นี่คือกรอบ ครอบใจ ได้ทุกหน
ทางชีวิต ลิขิตวาง อย่างแยบยล
บรรลุผล หลุดพ้น วังวนกรรม
แม่อยากให้ ยิ้มไว้ ทั่วใบหน้า
ใครว่าบ้า อย่าสน คนพูดพร่ำ
ยิ้มเพื่อได้ ล้างใจ ใคร่ควรทำ
ยิ้มประจำ นำชีวิต จิตเบิกบาน
มีสิ่งหนึ่ง พึงจำ ในคำแม่
ความจริงแท้ แน่วแน่ ไม่แปรผัน
พูดโกหก เหมือนตก นรกพลัน
ทุกข์อนันต์ มหันต์ภัย ดั่งไฟฟอน
กำลังใจ แม่ให้ ไม่มีหมด
มิเลี้ยวลด จำจด ทุกบทสอน
พระคุณแม่ แท้จริง ยิ่งสาคร
ประนมกร อ่อนแนบ แทบเท้าเอย
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : Thaipoem.com โดยคุณ เที่ยนหยด
แม่...ผู้น่าสงสาร
แม่ของลูกแก่เฒ่าอยู่เฝ้าบ้าน
ลูกสำราญร่ำสุราหาความสุข
แม่ไหว้พระทุกวันหวังพ้นทุกข์
ลูกสนุกในคลับบาร์ทุกราตรี
แม่เฝ้าคิดถึงลูกผูกพันจิต
ลูกกลับคิดเพรียกหายอดยาหยี
แม่ไปวัดทุกวันหมั่นทำดี
ลูกกินเหล้าเคล้านารีทุกวี่วัน
แม่หวังว่าสักวันฝันของแม่
ใจจริงแท้ที่แม่มีที่แม่ฝัน
หวังเพียงลูกได้ดีสุขชีวัน
สุดท้ายนั้นความหวังแม่...แค่ฝันไป
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : Thaipoem.com โดยคุณ ฅนไพร
ใกล้ถึงวันแม่แล้วลูกรัก
ครบเก้าเดือนอุ้มท้องเจ้าร้องไห้
ใคร?เจ็บเจียนขาดใจกลับไม่บ่น
เลือดทั้งกายกลั่นไหลเป็นสายปน
รักเข้มข้นพันผูกให้ลูกยา
จนผ่านวันผ่านเดือนหมุนเคลื่อนคล้อย
เจ้าเด็กน้อยเริ่มมีแรงเริ่มแกร่งกล้า
ค่อยสอนเดินสอนทำสอนคำจา
สอนวิชาเรียนรู้ไว้คู่ใจ
จากวันนั้นถึงวันนี้หลายปีผ่าน
จนวันวารเปลี่ยนสู่วัยผู้ใหญ่
ส่งเรียนสูงศึกษามหาวิทยาลัย
ได้อาศัยลูกแน่ยามแก่ชรา
สู้อาบเหงื่อต่างน้ำทำงานหนัก
เพื่อลูกรักได้ผ่านการศึกษา
เล่าเรียนจบจนคว้าปริญญา
แม่ภูมิใจลูกมีตราปัญญาชน
มีครอบครัวอยู่เย็นเป็นฝั่งฝา
คงหมดภาระใจไม่หมองหม่น
ลูกคงมีความสุขไม่ทุกข์ทน
แม่คนนี้ย่างเข้าแล้ววัยชรา...
นี่ใกล้ถึงวันแม่แล้วลูกรัก..
อยากทายทักถามไถ่ได้พบหน้า
สบายดีหรือเปล่าเจ้าลูกยา
สื่อภาษาความรักจากหญิงนึง
มีรูปถ่ายเก่าเก่าคลายเหงาบ้าง
มีไอ้ด่างข้างกายคลายคิดถึง
ภาพลูกน้อยผ่านวัยให้รำพึง
เงียบหายซึ่งข่าวคราวเจ้ากลอยใจ
นั่น...หญิงชรา
แลนัยน์ตาหม่นหมองอยากร้องไห้
ฝากสายลมแสงดาวกล่าววอนไป
ขอกลอยใจกลับคืนถิ่นก่อนสิ้นลม
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : Thaipoem.com โดยคุณ ธันวันตรี
แม่รักลูก..ลูกก็รู้อยู่ว่ารัก
คนอื่นสักหมื่นแสนไม่แม้นเหมือน
จะกินนอนวอนว่าเมตตาเตือน
จะจากเรือนร้างแม่ไปแต่ตัว
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ บางส่วนจากบทเสภาเรื่องขุนช้าง ขุนแผน
มาร่วม ใจไออุ่น เคยหนุนตัก
เพื่อถักทอใยรักแม่ถ้วนทั่ว
แม่เอ๋ยห่างลูกไกลไปแต่ตัว
ใจหากพัวพันมั่นนิรันดร
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ โดยคุณคนกุลา จาก Thaipoem.com
เกือบทศมาสอุ้ม..........อุทร
โอบดั่งผกายกร......ค่าล้ำ
แม้นหมายหมั่นสั่นคลอน....ตอนด่าว ดิ้นคลอด
จักเปี่ยมล้นยลน้ำ.....นิ่มเนื้อ นาบุญ
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ โดยคุณกิ่งโศก จาก Thaipoem.com
มาร่วม ใจไออุ่น เคยหนุนตัก
เพื่อถักทอใยรักแม่ถ้วนทั่ว
แม่เอ๋ยห่างลูกไกลไปแต่ตัว
ใจหากพัวพันมั่นนิรันดร
คือความรักของแม่รักแท้มอบ
แม่คอยปลอบกล่อมขวัญหมั่นพร่ำสอน
ให้ลูกได้เติบใหญ่ในนคร
ฝ่าฟันร้อนเย็นหนาวก้าวย่างไกล
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ โดยคุณฮ่องเต้ จาก Thaipoem.com
จิตใจแม่รอคอยเฝ้าคอยเจ้า
เก้าเดือนเข้าเห็นหน้ากายาเห็น
เฝ้าถนอมกายาไร้ลำเค็ญ
ฟูมฟักเป็นลูกยาให้ชื่นใจ...
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ โดยคุณน้องเอ จาก Thaipoem.com
.......สัมผัสท้องอุ่นไอสายสัมพันธ์
เราพบกันอีกเก้าเดือนจะเยือนถึง
ประคองกอดลูบไล้ใจตราตรึง
ห้วงคำนึงซึ้งนักแม่จักรอ
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ โดยคุณมณีจันทร์ จาก Thaipoem.com
แต่เล็กจนเติบใหญ่
ใครหนอใครอยู่เคียงคุณ
อุปถ้มภ์แลค้ำจุน
อีกเกื้อหนุนด้วยอาทร
เมื่อครั้งคราทารก
ในอ้อมอกนิทราภรณ์
เลือดอกบรรจงป้อน
ผ่อนเย็นร้อนบ่คลอนคลาย
ยุงเหลือบแลไรริ้น
ปัดเป่าสิ้นอันตราย
มูลมูกเมือกทั้งหลาย
ชำระให้ด้วยอาทร
เมื่อครั้งคราตั้งไข่
ใครหนอใครเคียงบ่จร
ผิล้มประคองซ้อน
ก่อนเป่าเพี้ยงบรรเทาพลัน
รู้ความในวันเก่า
เราหนอเราซิซนรั้น
เพียรสอนเพียรอดกลั้น
อันโอบเอื้อเหลือคณนา
วิชาค่าล้ำชีพ ดั่ง
ประทีปเกราะศาสตรา
ใครเล่าเฝ้าสรรหา
ให้รู้ค่าแลพากเพียร
จงรู้คุณแดนเกิด
เชิดชาติราชศาสน์เสถียร
ป้องปราบศัตรูเสี้ยน
ด้วยแกล้วกล้าสามัคคี
ควรค้ากัลยาณชน
แลหลีกพ้นพาลกาลี
สัมมาครรลองวิถี
มีหิริโอตัปปา
เติบใหญ่ในวันนี้
มีเบื้องหลังอันหาญกล้า
ฝ่ามรสุมนานา
ผจัญปัญหาสารพัน
ท่ามกลางอุปสรรค
ยังมอบรักประจักษ์อัน
เที่ยงแท้มิแปรผัน
รักแท้นั้นพิสุทธา
กี่เหงื่ออาบกายพ่อ
กี่หยดหนอ นมมารดา
พระคุณท้นท่วมฟ้า
กี่ชาติกว่าทดแทนเทียม
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ โดยคุณพอ จาก Thaipoem.com
……..สตรีใด…….ไหนเล่า………..เท่าเธอนี้
เป็นผู้ที่ …………..ลูกทุกคน………บ่นรู้จัก
เป็นผู้ที่ ……...…...มีพระคุณ………การุณนัก
เป็นผู้ที่ …………..สร้างความรัก…..สอนความดี
เป็นผู้ที่…………...คอยสั่งสอน…....เอาใจใส่
คอยห่วงใย….……เราทุกคน……...จนวันนี้
เปรียบแสงทอง…...สว่างล้ำ……….นำชีวี
เธอคนนี้…………..คือ ” แม่ ”……..ของเราเอง
……...วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่
....เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาพาจะไหล
....สองมือออบโอบอุ้มแกว่งเปล
....น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา
…แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้
....แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา
....แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่องแสงมา
…แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย
…เปรียบดั่งพระในบ้านชี้แนะลูก
....สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน
....กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป
....ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย
มือน้อยน้อยแม่คอยอุ้มชู......... แม่เฝ้ามองดูไม่ห่างไปไหน
แม่เฝ้าปลอบขวัญยามลูกหลับไหล ม่ยอมห่างไกลไปจากสายตา
มือน้อยน้อยของแม่ล้ำค่า ........... อุ้มชูลูกมาจากเล็กเด็กแดง
ยามลูกเติบใหญ่ด้วยน้ำพักน้ำแรง ด้วยใจที่แกร่งของแม่ถักทอ
......แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง
ไม่คิดลวงหลอกเราให้ช้ำจิต
แม่เองต้องผ่ายผอมยอมอุทิศ
กว่าจะได้หนึ่งชีวิตคือตัวเรา
.........................................
แล้วทำไมไม่คิดตอบแทนบ้าง
ปล่อยให้แม่อ้างว้างแสนสุดเหงา
ทำอาหารรอไว้จะให้เรา
แต่ตัวเราทิ้งแม่ไว้คนเดียว
ให้ของขวัญวันแม่นับแต่นี้
โดยทำดีต่อแม่ก่อนแก่เฒ่า
ให้ท่านได้ประจักษ์รักของเรา
ดีกว่าเฝ้าทำบุญให้เมื่อวายชนม์
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : geocities.com
....แม่รักฟูมฟักลูก...............ชี้ทางถูกช่วยปลูกฝัง
มือแม่มีพลัง.......................หวังลูกเป็นเช่นคนดี
.....กอดใครไม่อุ่นเหมือน.....แม่ดุจเพื่อนเกลื่อนปรานี
ห่วงใยไร้ราคี.....................มีแต่เฝ้าเนาอาทร
....ลูกทุกข์แม่ปลุกปลอบ.......แม่ยังมอบคำสั่งสอน
หวังลูกสุขอมร....................พรของแม่แผ่เมตตา
....."วันแม่"กลางแดนั้น........ทุกทุกวันมั่นบูชา
กราบกรานมิ่งมารดา............จ้าแจ่มซึ้งซึ่งพระคุณ
พ่อแม่ก็แก่เฒ่า จำจากเจ้าไม่อยู่นาน
จะพบจะพ้องพาน เพียงเสี้ยววานของคืนวัน
ใจจริงไม่อยากจาก เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน
แต่ชีพมิทนทาน ย่อมร้าวรานสลายไป
ขอเถิดถ้าสงสาร อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ
คนแก่ชะแรวัย คิดเผลอไผลเป็นแน่นอน
ไม่รักก็ไม่ว่า เพียงเมตตาช่วยอาทร
ให้กินและให้นอน คลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ
เมื่อยามเจ้าโกรธขึง ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย
ร้องให้ยามป่วยไข้ ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน
เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่ แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน
หวังเพียงจะได้ผล เติบโตจนสง่างาม
ขอโทษถ้าทำผิด ขอให้คิดทุกทุกยาม
ใจแท้มีแต่ความ หวังติดตามช่วยอวยชัย
ต้นไม้ที่ใกล้ฝัง มี หรือหวังอยู่ทนได้
วันหนึ่งคงล้มไป ทิ้งฝั่งไว้ให้วังเวง
When you feel that there is no love.
There is always someone who will always love you.
The one who will always have good wills for you
and always be ready to give you a warm hug.
The one whom you don't have to search or wait for like the destiny.
Do you know who is this person.
"Your Mom"
ดอกเอ๋ยดอกมะลิ
ถึงยามผลิตกลิ่นพราวสกาวต้น
สดสะอาดปราศสีราคีระคน
เหมือนกมลใสสดหมดระคาย
กลิ่นมะลิหอมกระไรไม่รู้สร่าง
เปรียบได้อย่างรักแท้ไม่แปรหาย
อันรักแท้แลหัวใจได้บรรยาย
ขอเชิญทาย ณ ที่ไหนจากใครเอย
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : geocities.com
โอ้แม่ของลูก ใจผูกพันนัก
ด้วยรักสุดฝืน ผ้าผืนน้อยน้อย
ที่คอยเปลี่ยนให้ เจ็บไข้ได้ป่วย
แม่ช่วยดูแล นับแต่เกิดมา
แม่หาใดจัก ลูกรักแม่จ๋า
โอ้แม่ของลูกเราผูกพันนัก
เป็นที่พิงพักเป็นหลักปักไว้
จูโมนี้ไซร้ขอไว้อาลัย
ถ้าแม่จากไปเมื่อใดก็ตาม
วันที่ฉันเกิด เกิดเป็นคนผู้หนึ่ง
มีคนผู้ซึ่ง แสนทุกข์ทรมาน
แม่เรานั่นไง เสียเลือดเนื้อเท่าไหร
ขอเพียงลูกได้ กำเนิดมา
ไม่บนทนเจ็บ เพียงเพราะรักลูกยา
พระคุณมารดา เกินจดจำ
คิดถึงแม่และคิดถึง
คิดคำนึงถึงแม่คำนึงหา
คึดถึงแม่ตลอดมา
คุณแม่ขาแม่อยู่แห่งหนใด
หัตถาของแม่นี้ แลดู
หัตถาแม่อุ้มชู ลูกรัก
แม่เรานี้คือครู สั่งสอน
แม่นี้คือที่พัก ให้เรา อุ่นใจ
โคลงนี้ไม่ได้แต่งตามแบบฉันทลักษณ์
แต่มาจากข้างใน ของลูกทุกคน
บอกว่ารักรักแม่มากเพียงใด
บอกเท่าไรบอกได้ไม่เทียมเท่า
โอบอุ้มฟ้ามหาสมุทรและขุนเขา
ไม่เทียบเท่าในพระคุณที่ท่านมี
รักใดใดในโลกเหมือนร้าย
ชอบทำลายยามรักเขาหักเสีย
แสนปวดใจใจทรุดสุดอ่อนเพลีย
มือใครเนี่ยช่างละมุนอุ่นเหลือเกิน ?
ใครมารักรักเราไม่เท่าแม่
ท่านดูแลจนเรานั้นเติบใหญ่
แม่เราทุกข์หรือสุขสักเท่าใด
เรามีกำลังใจคือมารดา
มวลมาลาร้อยกรองใบตองหุ้ม
ใส่มือกุมก้มประนมภิรมย์ชื่น
สำนึกคุณสุนทราในทุกคืน
ที่แม่ยื่นหยิบให้ด้วยใจมา
จะรักใครควรรักอย่างปักษ์ปก
ครั้นทารกยังเล็กเป็นเด็กน้อย
ยังตัวเล็กตัวนิดใจเป็นร้อย
แม้นจ้อยร่อยกลอยใจร้องไห้โฮ
ครั้นเราเติบโตทั้งร่างจนกายใหญ่
จะคิดไปถึงโกรธแม่โกรธโมโห
แค่พอครั้นร่างใหญ่กายเติบโต
บันดาลโทสะลดร่อยลงมา
น้ำฝนรินหลั่งดุจดังรักแม่
ชโลมดวงแดรักแน่ปักใจ
คุณงามความดีแม่มีมากมาย
ผองลูกทั้งหลายมั่นหมายแทนคุณ
เพราะว่ารักแท้ที่แม่เกื้อหนุน
เมตตาการุณค้ำจุนลูกยา
ก้มกราบที่ตักบอกรักมารดา
ลูกขอสัญญาจะเป็นคนดี
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : vcharkarn.com
ถ้ามีใครซักคน...ที่อดทนทุกเวลา
พร้อมยอมเหนื่อยล้า...เพื่อเราโดยไม่เกรง
ถ้ามีใครซักคน...ที่ยอมรักความเจ็บไว้เอง
คิดถึงตัวเอง...ไม่เท่าไร
ถ้ามีใครซักคน...ที่ตีเราทั้งน้ำตา
แล้วก็เป็นคน...ที่ทายาให้เรา
ถ้ามีใครซักคน...ที่คอยเช็ดตัวให้ทุเลา...ค่ำคืนที่เราไม่สบาย
ร้อยล้านความผิดของเรา...ที่ใครเขาไม่ใยดี
มีคนคนนี้...คนเดียวที่ให้อภัย
ปากบ่นว่าแสนระอา...ว่าเราไม่ดีเท่าใคร
แต่ในใจ...ก็รักไม่เปลี่ยน
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : poem.deedeejang.com
กลั่นเม็ดเลือดเม็ดน้อยนับร้อยหยด
จนปรากฎเป็นหยดนมรสกลมกล่อม
เพื่อหล่อเลี้ยงทารกน้อยค่อยอดออม
เฝ้าถนอมฟูมฟักรักเมตตา
วันเปลี่ยนวันเดือนเปลี่ยนเดือนหมุนเคลื่อนคล้อย
จากเด็กน้อยเริ่มมีแรงเริ่มแข็งกล้า
ค่อยสอนเดินสอนทำสอนคำจา
สอนปัญญาสอนวิชาสารพัน
ทารกน้อยวันนี้เห็นเป็นผู้ใหญ่
แม่ภูมิใจในผลงานการสร้างสรรค์
ความเหน็ดเหนื่อยกายใจหายไปพลัน
เมื่อถึงวันลูกได้รับปริญญา
วันนี้ลูกของแม่สุขถ้วนทั่ว
มีครอบครัวอยู่เย็นเป็นฝั่งฝา
แม่คนนี้ย่างเข้าสู่วัยชรา
รอเวลาสู่กองฟอนตอนสิ้นใจ
วันเอยวันแม่
สองตาแลหม่นหมองอยากร้องไห้
บ้านแม่อยู่วันนี้ไม่มีใคร
มีแต่ไก่กับหมาที่สีมอซอ
อยากฝากดาวถามฟ้าหาลูกรัก
ใครรู้จักบอกให้ได้ไหมหนอ
แม่ชราผู้อยู่หลังยังเฝ้ารอ
บอกอยากขอเห็นหน้าอีกคราเอย
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : narak.com
คำสอนของแม่
แม่คงสอนให้ลูกฉลาดไม่ได้.
ลูกต้องเรียนรู้และฉลาดด้วยไหวพริบ และกึ๋นของลูกเอง
แม่อยากให้ลูกคิดและมองโลกในแง่ดี.
อย่าคิดว่าใต้ฟ้านี้มีแต่เรื่องทำไม่ได้ เป็นไม่ได้
หัดคิดให้เป็นบวกไว้แหละดี
แม่อยากให้ลูกหัดฝัน.
เมื่อไรลูกฝันเป็น ไม่ว่าจะเป็นใฝ่ฝัน
หรือความฝัน ลูกจะรู้ว่าโลกนี้มันน่าอยู่เพียงไหน
แม่อยากให้ลูกพูดแต่เรื่องดี พูดแต่เรื่องสวยงาม.
จงเป็นคนสุดท้ายที่ให้ร้ายคนอื่น และจงเป็นคนแรก
ที่ให้กำลังใจ และชื่นชม
แม่อยากให้ลูกทำเรื่องแปลกๆ.
ลูกไม่จำเป็นต้องเดินตามชีวิตประจำวันของใคร
อย่าเก็บความคิดแปลก เพียงเพราะเห็นว่ามันไม่เหมือนใคร
แม่อยากสอนให้ลูกกล้าแดด กล้าฝน.
เพราะภายใต้ไออุ่นของดวงอาทิตย์ลูกจะได้รับวิตามินดี
และภายใต้ฟ้าที่มีฝน มันจะทำให้ลูกร้องไห้โดยไม่มีใครเห็นน้ำตา
แม่อยากสอนให้ลูกออกกำลังกายทุกวัน.
อย่างน้อยคนเราก็ต้องเคลื่อนไหวทะมัดทะแมง
ลูกได้ออกแรงเสียบ้าง ลูกจะแข็งแกร่งไม่อ่อนแอ
แม่อยากให้ลูกยิ้ม และอยู่กับโลกด้วยความรัก.
ยิ้มอาจจะไม่ชนะทุกสิ่ง ยิ้มมากๆอาจจะดูเหมือนคนบ้า
แต่มันก็ดีกว่าหน้าบึ้งหน้างอเป็นไหนๆ
แม่อยากสอนให้ลูกรู้จักอดทน.
ลูกต้องเรียนรู้ว่าลูกไม่มีทางได้ทุกๆอย่างที่ลูกหวังไว้
อดทนและอย่าได้เสียกำลังใจ อย่าท้อและขอให้เริ่มใหม่อย่างมีพลัง
แม่อยากสอนให้ลูกเขย่งขาขึ้นให้สูง.
ไม่มีอะไรที่สูงไปกว่าสองมือเราจะเอื้อมคว้า
เพียงแค่ว่าเรายืนยันที่จะไม่ยืนอยู่กับที่
แม่อยากสอนให้เจ้ามีความสุข.แต่อย่าลืมทุกข์ด้วยล่ะลูก
คนที่ไม่เคยมีความทุกข์ เขาสุขจริงๆไม่เป็นหรอก เจ้าเอย
ไอคิวมันติดมาแต่บนฟ้าลูกจ๋า ไม่ฉลาดก็มีความสุขได้ไม่ต้องห่วง
อย่าน้อยใจถ้าตามใครเขาไม่ทัน อย่าเสียขวัญถ้าเราช้ากว่าใครๆ
อีคิวมันต้องหาเองบนโลกนี้ลูกเอ๋ย ไม่ฉลาดก็น่ารักและมีความสุขได้
"อย่ากลัวที่จะเปลี่ยนแปลงปรับปรุง ลูกมีกำลังใจเป็นถุงจากแม่ ไม่ต้องกลัว"
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : คุณbefresh
นิยามคำว่า “แม่”
สตรีใด ไหนเล่า เท่าเธอนี้
เป็นผู้ที่ ลูกทุกคน บ่นรู้จัก
เป็นผู้ที่ มีพระคุณ การุณนัก
เป็นผู้ที่ สร้างความรัก สอนความดี
เป็นผู้ที่ คอยสั่งสอน เอาใจใส่
คอยห่วงใย เราทุกคน จนวันนี้
เปรียบแสงทอง สว่างล้ำ นำชีวี
เธอคนนี้ คือ ”แม่” ของเราเอง
ค่าน้ำนม
วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่
เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาพาจะไหล
สองมือออบโอบอุ้มแกว่งเปล
น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา
แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้
แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา
แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่องแสงมา
แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย
เปรียบดั่งพระในบ้านชี้แนะลูก
สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน
กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป
ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย
หัวใจของแม่
| มือน้อยน้อยแม่คอยอุ้มชู |
แม่เฝ้ามองดูไม่ห่างไปไหน |
| แม่เฝ้าปลอบขวัญยามลูกหลับไหล |
ไม่ยอมห่างไกลไปจากสายตา |
| มือน้อยน้อยของแม่ล้ำค่า |
อุ้มชูลูกมาจากเล็กเด็กแดง |
| ยามลูกเติบใหญ่ด้วยน้ำพักน้ำแรง |
ด้วยใจที่แกร่งของแม่ถักทอ |
ของขวัญให้แม่
| แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง |
ไม่คิดลวงหลอกเราให้ช้ำจิต |
| แม่เองต้องผ่ายผอมยอมอุทิศ |
กว่าจะได้หนึ่งชีวิตคือตัวเรา |
| แล้วทำไมไม่คิดตอบแทนบ้าง |
ปล่อยให้แม่อ้างว้างแสนสุดเหงา |
| ทำอาหารรอไว้จะให้เรา |
แต่ตัวเราทิ้งแม่ไว้คนเดียว |
| ให้ของขวัญวันแม่นับแต่นี้ |
โดยทำดีต่อแม่ก่อนแก่เฒ่า |
| ให้ท่านได้ประจักษ์รักของเรา |
ดีกว่าเฝ้าทำบุญให้เมื่อวายชนม์ |
พลังอันยิ่งใหญ่
| แม่รักฟูมฟักลูก |
ชี้ทางถูกช่วยปลูกฝัง |
| มือแม่มีพลัง |
หวังลูกเป็นเช่นคนดี |
| กอดใครไม่อุ่นเหมือน |
แม่ดุจเพื่อนเกลื่อนปรานี |
| ห่วงใยไร้ราคี |
มีแต่เฝ้าเนาอาทร |
| ลูกทุกข์แม่ปลุกปลอบ |
แม่ยังมอบคำสั่งสอน |
| หวังลูกสุขอมร |
พรของแม่แผ่เมตตา |
| “วันแม่" กลางแดนั้น |
ทุกทุกวันมั่นบูชา |
| กราบกรานมิ่งมารดา |
จ้าแจ่มซึ้งซึ่งพระคุณ |
คำสอนของแม่
| ยามที่แม่พร่ำวอนสั่งสอนลูก |
เรื่องผิดถูกลูกก็ว่าแม่จู้จี้ |
| ต่อเมื่อลูกเติบใหญ่จึงได้ดี |
เพราะคำที่แม่พูดไว้ไม่ผิดคำ |
| เมื่อยังเด็กลูกไม่เห็นคุณค่าแม่ |
เป็นบาปแท้ที่ลูกเถียงแม่เช้าค่ำ |
| ลูกกระทำความผิดนี้ประจำ |
ขอกล่าวคำขอโทษโปรดอภัย |
กว่าจะได้เป็นแม่
| เมื่อรู้ว่าตัวเธอนั้นตั้งท้อง |
เฝ้าประคองด้วยใจที่มุ่งหวัง |
| สิ่งที่ชอบเผ็ดร้อนเธอระวัง |
เพื่อปกกันลูกน้อยจะกระเทือน |
| แม้ไม่รู้ว่าจะชายหรือหญิง |
เธอประวิงเฝ้านับครบวันเคลื่อน |
| แม้จะเจ็บจะกลัวตัดทั้งปวง |
เธอปลื้มทรวงเสียงแว้แรกเริ่มดัง |
| |
|
| เริ่มตั้งไข่ใจพองประคองลูก |
ความพันผูกแนบแน่นสุดขานไข |
| เริ่มหัดเดินหัดพูดแม่สุขใจ |
ก้าวแรกได้ให้ลูกด้วยผูกพัน |
| แม่เป็นครูคนแรกของชีวิต |
ชี้ถูกผิดให้ลูกรู้ด้วยความฝัน |
| เติบโตใหญ่รวยจนไม่สำคัญ |
ขอลูกฉันเป็นคนดีของสังคม |
| |
|
| มาวันนี้แม่เริ่มแก่ชราล้า |
แม่มองหาลูกทุกคนอยู่ที่ไหน |
| จากอกแม่ลืมแม่ไม่ห่วงใย |
ถึงเศร้าใจแต่แม่ไม่โกรธเคือง |
| ถ้าใครยังมีแม่ขอเชิญเถิด |
กราบเท้าเทิดบาทแม่ประเสริฐเหลือ |
| กตัญญูรู้คุณบุญคุ้มตัว |
แม้สิ่งชั่วต้องแพ้พ่ายกตเวทิตาคุณ |
แม่...แม่
| รักของแม่ยิ่งใหญ่กว่าสิ่งไหน |
หาสิ่งใดมาเทียบมิได้หนา |
| ตั้งแต่แม่ตั้งท้องคลอดลูกยา |
อีกน้ำนมของมารดาให้ลูกกิน |
| แม่ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกน้อย |
แม่เฝ้าคอยพัดวีให้ลูกสิ้น |
| แม่ยอมอดเมื่อให้ลูกนั้นได้กิน |
แม่ยลยินลูกน้อยดั่งกลอยใจ |
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : Forward Mail
แม่ผู้ให้กำเนิด
By รจนา U.S.A.
| แม่คือผู้ให้กำเหนิดประเสริฐยิ่ง |
แม่เป็นมิ่งขวัญชนบนแหล่งหล้า |
| แม่ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกมา |
แม่สูงค่าเกินสรรค์คำบรรยาย |
| แม่เฝ้ารักเฝ้าห่วงดังดวงเนตร |
มิอยากให้เกิดเหตุเรื่องเสียงหาย |
| เกรงลูกจักหม่นหมองต้องอับอาย |
ทั้งมุ่งหมายส่งเสริมเพิ่มอาทร |
| แม่จึงเป็นสตรีที่สนิท |
ผู้ใกล้ชิดพิศดูชูคำสอน |
| แม่ของคนทั้วไปในนาคร |
ขออวยพรให้รื่นรมย์สมสุขเทอญ |
ความรักของแม่
By Fern
| รักอะไรไหนเทียบเปรียบแม่รัก |
ลูกประจักษ์แก่ใจหาใครเหมือน |
| ตั้งแต่เล็กแม่เราเฝ้าคอยเตือน |
ไม่ลืมเลือนรักลูกด้วยผูกพันธุ์ |
| ลูกยื่นให้ "มะลินัอย" ที่ร้อยรัก |
กราบที่ตักด้วยรักแม่ไม่แปรผัน |
| บอกแม่ว่ารักแม่ล้นพ้นรำพัน |
จะสร้างฝันให้แม่เห็นเป็นคนดี |
สองมือของแม่
By เอกชัย
| สองมือแม่คนนี้ |
ที่เลี้ยงลูก |
| สองมือแม่พันผูก |
ลูกหนักหนา |
| สองมือนี้โอบอุ้ม |
แก้วดวงตา |
| สองมือนี้มีค่า |
กว่าสิ่งใด |
| สองมือกอดลูกน้อย |
ยามลูกหลับ |
| สองมือซับน้ำตา |
ยามหวั่นไหว |
| สองมือนี้อบอุ่น |
เกินกว่าใคร |
| สองมือแม่ลูกขอให้ |
ลูกตอบแทน |
ความหมายอันยิ่งใหญ่ของ “แม่”
By กอล์ฟ
| คำว่าแม่สั้นๆ แต่เป็นคำที่ยิ่งใหญ่ |
แต่ว่าใจแม่พันผูกรักกว่า |
| แม่คือคนรักลูกดุจแก้วตา |
แม่คอยนำพาแต่สิ่งดีๆ |
| มาวันนี้เป็นวันดีจะบอกรัก |
ให้แม่ประจักษ์ในดวงจิต |
| คำว่าแม่เป็นผู้ให้ชีวิต |
ให้ความคิดและปัญญาคุณากร |
| ทุกวันเราควรรักแม่ |
อย่าแพ้ในความชังอย่างแม่สอน |
| ใครไม่รักอย่าอาวร |
ถามตัวเราก่อนว่าเราควรรักใคร |
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : board.dserver.org/
"แด่...คุณแม่"
By ไร้สังกัด
| มีน้ำใจมีไออุ่นให้หนุนตัก |
มีความรักความห่วงใยไว้คลายเหงา |
| มีน้ำคำพร่ำสอนอาทรเรา |
มีวิธีขัดเกลาเฝ้าใส่ใจ |
| สอนให้รู้สูงต่ำทำผิดถูก |
สอนให้ปลูกเพาะวิชาไว้อาศัย |
| สอนให้รู้คุณค่าเงินตราไทย |
สอนให้รู้จักให้เอื้ออารี |
| มากกว่านี้มากมีในคำสอน |
มากมายพรความห่วงใยไม่หน่ายหนี |
| มากอภัยมากเมตตามากปราณี |
ทั้งหมดนี้คือแม่แต่ผู้เดียว |
คนข้างหลัง
By orange_ps
การเดินทางของความรัก
มักเจอกับอุปสรรคคอยกีดขวาง
พบเจอกับความสุข ทุกข์ แสนทรมาน
ต้องพบเจอความร้าวร้าน แสนปวดใจ
อยากบอกเธอให้รู้ มีคนข้างหลัง
ลองหันกลับไปดูแลเขาสักครั้งจะได้ไหม
คนที่เราไม่เคยกลับไปห่วงใย
คนที่คอยห่วงเราอยู่ไกลๆ ตลอดมา
อยากให้รู้คนๆ นั้น คือ พ่อ แม่
อยากให้หันกลับไปดูแลท่านบ้าง
อย่าปล่อยความรักแบบหนุ่มสาว คอยเคลือบคลาน
แล้วเราจะได้พบกับความรัก ที่ไม่ร้าวร้านตลอดไป
คำปรารภของแม่ กับลูกแย่ๆ ที่กลับใจ
By synum
| ลูกกี่คนทนเลี้ยงได้ไม่ทุกข์หนัก |
เท่าลูกรักประพฤติตนเป็นคนชั่ว |
| ลูกกี่คนทนเลี้ยงได้ไม่หมองมัว |
ไม่โศกเศร้าเท่าลูกตัวชั่วระยำ |
| ลูกทำดีได้ดีต้องดีแน่ |
ลูกที่แท้ทำดีได้ไม่ถลำ |
| ลูกทำชั่วได้ชั่วก่อเวรกรรม |
แม่ชอกช้ำเพราะรักลูก...หมดหัวใจ |
| |
|
| ลูกจะหมั่นทำความดีทำสิ่งชอบ |
แม่จ๋าแม่แม่ช่วยตอบลูกได้ไหม |
| ไยแม่เฝ้ารักลูกผูกดวงใจ |
ลูกดีชั่วอย่างไรรักไม่คลาย |
| หัวใจแม่เป็นไฉนไยผ่องผุด |
หลั่งรักแท้บริสุทธิ์ไม่ขาดสาย |
| เฝ้าพันผูกตั้งแต่ลูกกำเนิดกาย |
จนลูกตายรักของแม่...ไม่แปรเอย |
แม่คือดวงใจ
By ดาวจ้า
รักอื่นใดไหนเล่าเท่ารักแม่
บริสุทธิ์เที่ยงแท้แน่หนักหนา
ส่งลูกเรียนจนเติบใหญ่ได้วิชา
เหนื่อยกายาลำบากตนสู้ทนไป
แม้งานหนักเหน็ดเหนื่อยล้นทนดวงจิต
เพื่อชีวิตของลูกน้อยที่สดใส่
ขอเพียงแต่ให้ลูกจงตั้งใจ
หมั่นเพียรไปเรียนหนังสือให้ถูกทาง
อยากให้เรานึกถึงแม่กันสักนึด
แม่ไม่คิดปล่อยเราให้อ้างว้าง
อยากให้รู้ความรักแม่ไม่จืดจาง
ทดแทนคุณแม่บ้างตั้งใจเรียน
แม่คือ...ครูคนแรก
By White Rose
แม่เรา คือ ครูคนแรก
มีแต่ให้ มิรู้สิ้น ถวิลเกื้อ
ทุกหยาดเหงื่อ ปกป้อง ยามร้องไห้
สองมือแห่ง ความรัก พิทักษ์ภัย
สองมือไกว เห่กล่อม ยอมอ่อนเพลีย
ยามลูกสุข แม่สุข ไม่ทุกข์ท้อ
พร้อมสู้ต่อ โอบอุ้มเจ้า เฝ้าส่งเสีย
ยามแม่เหนื่อย มีลูกน้อย เคล้าคลอเคลีย
หายเหนื่อยเพลีย ด้วยรักลูก โดยผูกพัน
ยามเจ็บไข้ เจ้างอแง แม่เจ็บกว่า
แทบใบ้บ้า ทุกข์ร้อน สุดผ่อนผัน
สองมืออุ้ม ทะนุถนอม ดั่งชีวัน
หาหยูกยา มาแบ่งปัน ช่วยบรรเทา
ลูกรู้ไหม ดวงใจแม่ มีแต่ให้
คล้องสายใย เฝ้าดูแล แม้เหน็บหนาว
สองมือกอด ตระกอง อย่างแผ่วเบา
เพื่อให้เจ้า อบอุ่น อย่างคุ้นเคย
สองมือป้อน ความห่วงใย ไม่มีเปลี่ยน
สอนลูกเขียน ท่องจำ ใช่เมินเฉย
ครูคนแรก ในดวงใจ ใช่ใครเลย
รู้ไหมเอ่ย แน่แท้ แม่นั่นเอง
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : Forward Mail
แม่ฉันเมื่อวันวาน
เมื่อเด็กชาย..ลืมตา..มาดูโลก
พบสุขโศก..ระคน..เคล้าปนบ้าง
เหตุพ่อแม่..ยากจน..ในหนทาง
มุสรรสร้าง..ด้วยแรง..ที่แกร่งพอ
พยายาม..กล่อมเกลี้ยง..เลี้ยงลูกรัก
เฝ้าฟูมฟัก..นาบุญ..เกื้อหนุนต่อ
จำเริญวัย..ตามวาระ..งามละออ
ลูกของพ่อ..บริบูรณ์..พูนอุดม
ถึงกำหนด..วัยเรียน..เพียรศึกษา
พ่อแม่หา..อุปกรณ์..ตอนประถม
ไม่เลยละ..หน้าที่..ชี้-อบ-รม
เพื่อเพาะบ่ม..ส่งผล..ต้นตระกูล
ถึงพ่อจะ..ปฏิบัติ..ขัดศีลห้า
ดื่มสุรา..เป็นนิจ..จิตเสื่อมสูญ
แต่ว่าพ่อ..ก็รักแม่..แผ่เพิ่มพูน
ลูกเทิดทูล..คุณพ่อ..ผู้ก่อกาย
แม่กับพ่อ..ก่อร่าง..สร้างฐานะ
ผูกพันธะ..โยงกัน..อย่างมั่นหมาย
ชีวิตเริ่ม..ที่จะ..สุขสะบาย
แม่มิหน่าย..เรื่องสร้าง..ทางทำดี
ปัจจุบัน..นั้นก็..พ่อยอมอด
เลิกละลด..รสถวิล..ทั้งกลิ่นสี
มิคิดใฝ่..ฝันหา..วารุณี
ทิพย์วารี..ที่ใคร..ก็หมายปอง..ฯ
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณประทาน
จำได้ไหม ใครคนนั้น
จำได้ไหม ใครเห่กล่อม กายาเจ้า
จำได้ ไหม ใครคอยเฝ้า เล่าขับขาน
จำได้ไหม ใครจับจุก ให้ลุกคลาน
จำได้ไหม เมื่อต้องการ ใครให้นม
จำได้ไหม ใครกลมกอด หอมฟอดรัก
จำได้ไหม ใครคอยตัก เตือนให้สม
จำได้ไหม เจ้าร้องไห้ ใครทุกข์ทม
จำได้ไหม ใครนิยม เมื่อเจ้าคลาน
จำได้ไหม ใครพาเดิน เตาะแตะเตี้ยม
จำได้ ไหม ใครตระเตรียม เติมอาหาร
จำได้ไหม ใครเป่าป้อน เมื่อจะทาน
จำได้ ไหม ใครปัดมาร มารังแก
จำได้ไหม ใครจะเจ็บ ยิ่งกว่าเจ้า
จำได้ ไหม ใครคอยเฝ้า เจ้าดวงแข
จำได้ไหม เมื่อโรคา มารังแก
จำได้ไหม ใครดูแล ให้ปลอดภัย
จำได้ไหม ใครที่มอง ดูแต่เจ้า
จำได้ไหม มีแต่เจ้า ให้อาศัย
จำได้ไหม มีแต่เจ้า เป็นดวงใจ
จำได้ไหม จำได้ไหม นั่นใครกัน
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณสายน้ำสีเงิน
รักของแม่...
จากก้อนเนื้อก้อนนั้นในครรภ์แม่
ที่อ่อนแอเปราะบางในร่างใส
ทุกทุกวันใครเล่าเฝ้าห่วงใย
ด้วยจิตใจจดจ่อรอเวลา
อยากได้เห็นหน้าเจ้าสักคราวหนึ่ง
ใบหน้าซึ่งดวงใจใคร่ปรารถนา
ด้วยหลงรักเจ้าแล้วนะแก้วตา
เพราะคุณค่าพุ่มพวงเหนือดวงแด
แม่ไม่เคยเข้าใจ สิ่งใดนัก
เหตุที่ยายฟูมฟักบอกรักแม่
พอมาถึงวันนี้ที่อ่อนแอ
จึง พ่ายแพ้แก่รักที่ถักทอ
ว่ายายเจ้ารักแม่มากแค่ไหน
แม่ทำให้ยาย ต้องร่ำร้องขอ
แม่เหยียบย่ำน้ำใจยังไม่พอ
ยังเที่ยวก่อทุกข์ร้อนให้อ่อนแรง
เพราะความรักที่แม่ให้แก่เจ้า
คงเทียมเท่ารักยาย ไม่หน่ายแหนง
แม้ความรักที่ให้เหมือนไม่แพง
แต่แสดงออกสิ้นทั้งวิญญาณ
เมื่อเจ้ามีลูกเจ้าจะเข้าจิต
ถึงชีวิตต้องดับยังขับขาน
แม้จะต้องทุกข์ท้อ ทรมาน
จะสืบสานรักแท้อย่างแน่ใจ
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณนักสืบ ไร้อันดับ
สำหรับเธอ...คือผู้ให้
สุดแสนคิดถึงพร้อมบูชา
ก่อเกิดมา คือ ผู้ให้
น้อมกราบบูชาท่านด้วยหัวใจ
ให้มี...สีลมัย...ผู้ทรนง.....
รอยแย้มยิ้มแสนอบอุ่น....
เสียงกล่อมเนื้อละมุน ให้ลุ่มหลง..
วันก่อน...วันนี้ ..ยังคง....
สร้างผู้หนึ่ง.....ผู้ซึ่งทรนงให้ยังคงก้าว....เพื่อไกล.....
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณสีลมัย
แม่
ชีวิตเริ่มวัยวันในครรภ์แม่
สายเลือดแผ่สายใยให้อาหาร
ร่างน้อยเริ่มเคลื่อนไหวไม่นิ่งนาน
เริ่มมีการพัฒนาน่าชื่นชม
ขาแขนแกร่งแรงเพิ่มเริ่มเตะท้อง
แม่ย่อมร้องเจ็บแท้แต่สุขสม
แล้วสัญญาณเก้าเดือนเหมือนระบม
เจ็บเพียงข่มใจคลอดลูกปลอดภัย
ลมหายใจบอกสัญญาณการอยู่รอด
ร่างเล็กกอดคุดคู้ร่างผู้ใหญ่
ช่างเปราะบางเช่นนั้นแม่หวั่นใจ
แอบ..อกให้แนบชิดลูกนิทรา
หยาดน้ำนมมากประโยชน์โอษฐ์เล็กดื่ม
ตาน้อยลืมสดใสไร้เดียงสา
แทนคำบอกรักแม่ใช้แต่ตา
สื่อภาษาเสมือนรู้ใจสู่ใจ...
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณฐปนวุธ
วันแม่
แม่คือผู้หญิงที่มีแต่ให้
คอยห่วงใยในตัวลูกเสมอ
ยอมเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเพราะตัวเธอ
รักเสมอในตัวลูกตลอดเวลา
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณตันติกร
ดอกมะลิ แทนใจลูก
มะลิหอมแทนใจมอบให้แม่
จากรักแท้ความผูกพันธ์ของลูกนี้
กลิ่นหอมนั้นหอมนานซ่านฤดี
ความรักที่ลูกมีขอให้แม่
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : จาก thaipoem.com โดย คุณตันติกร
กี่ มือของแม่ป้อง.....ปกภัย
กี่ อุ่นอกอื่นไหน...... เท่านี้
กี่ แขนโอบอุ้มไอ.....แอบกรุ่น
กี่ ห่วงสักกระพี้........ เทียบเพี้ยงแม่หนอ ฯ
ใคร เล่าเข้าไล่ไล้.....ลบคราบ เปื้อนนอ
ใคร เล่าเขากำซาบ......ปลอบเจ้า
ใคร เล่าประโลมราบ....เรียบเปล่า หน่ายแฮ
ใคร เล่าเฝ้าเคียงเคล้า....ห่างใกล้ไม่มี
แม่ หมายมิหม่นแม้น......หมางมอง
ลูก ลุร้ายลวงลอง.......รั่วเร้น
กอด กุมกล่าวแกะกรอง......เกินกลั่น
เนา นับนาบเนืองเน้น.....หน่วงเน้าหนาวนอน ฯ
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณกิ่งโศก
จากแม่ถึงลูก
นับตั้งแต่ แม่รู้ข่าว เจ้ามาเกิด
ถือกำเนิด เกิดก่อใน ร่างกายแม่
ความปิติ มีท่วมท้น ล้นดวงแด
รักของแม่ แผ่ถึงลูก ด้วยผูกพัน
เริ่มห่วงตัว กลัวลูกน้อย จะพลอยรับ
ต้องเปลี่ยนปรับ กับสิ่งต่าง ที่สร้างสรร
อารมณ์ดี มีความสุข ทุกคืนวัน
เลิกหุนหัน พลันระวัง กลัวพลั้งตัว
อดเปรี้ยวหวาน มันเค็มไว้ ไม่เกื่ยวข้อง
ถึงแพ้ท้อง ต้องอาเจียร จนเวียนหัว
เฝ้าถนอม ยอมทุกทาง อย่างเตรียมตัว
เพื่อทูนหัว "เลือดก้อนน้อย" แก้วกลอยใจ
ครบเก้าเดือน เจ็บเตือน เหมือนกายแตก
ปวดร้าวแทรก เจ็บยิ่ง กว่าสิ่งไหน
พอเจ้าคลอด รอดกาย เจ็บหายไป
ลูกปลอดภัย ไม่อ่อนแอ แค่นั้นพอ
"เลือดในอก" อกแม่นั้น กลั่นเป็นนม
เลือดผสม นมผสาน หวานจริงหนอ
แม่เห่กล่อม ยอมอดหลับ ขับเพลงคลอ
แต่งห้องหอ รอเจ้า เข้านิทรา
ยามลูกเจ็บ ลูกป่วย ด้วยฤทธิ์ไข้
แม่ห่วงใย อยู่ใกล้ชิด คิดรักษา
คอยป้อนข้าว เฝ้าป้อนนม ผสมยา
แม้เหนื่อยล้า หาท้อถอย คอยพัดวี
สิ่งใดเล่า ที่เจ้านั้น ฝันอยากได้
แม่ยินดี ที่จะให้ ไม่หน่ายหนี
ถึงลำบาก หากกำลัง ยังพอมี
มอบสิ่งที่ ดีสุดให้ ไม่รีรอ
ลูกทำผิด คิดโทษทัณฑ์ ถึงขั้นเฆี่ยน
แม่เจ็บเจียน ขาดใจตาม ยามลูกพ้อ
เฝ้าปลูกฝัง หวังแค่ให้ ได้ดีพอ
สองมือก่อ ขอเห็นลูก เดินถูกทาง
"แม่รักลูก" อย่างผูกพัน มิหันเห
แม้ทะเล ภูผา หากีดขวาง
จะอยู่ไกล อยู่ใกล้ ไม่ละวาง
รักที่ให้ ไม่เคยบาง จางลงเลย
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณGemini58
จากลูกถึงแม่
"ลูกรักแม่" แน่แท้ มิแปรผัน
กี่คืนวัน ผันผ่านไป ใช่เมินเฉย
แม่จ๋า แม่ แม่รู้ไหม ลูกไม่เคย
ลืมแม่เลย แม้น้อยนิด ไม่คิดทำ
เพราะรักที่ แม่มอบให้ นั้นใหญ่ยิ่ง
ไม่เคยทิ้ง ยามลูกคว้าง ย่างถลำ
เปี่ยมเมตตา การุณ คอยหนุนนำ
แม่คือสาย น้ำาเย็นฉ่ำ ฉ่ำใจกาย
พระคุณแม่ แผ่อยู่ใน หัวใจลูก
รักแม่ผูก ลูกแน่นหนา กว่าสิ่งไหน
รักแม่เทียบ เปรียบเสมือน เป็นเงื่อนตาย
ถึงห่างหาย แค่กายห่าง ใช่ห่างใจ
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณGemini58 แม่คงสอนให้ลูกฉลาดไม่ได้.
ลูกต้องเรียนรู้และฉลาดด้วยไหวพริบ และกึ๋นของลูกเอง
แม่อยากให้ลูกคิดและมองโลกในแง่ดี.
อย่าคิดว่าใต้ฟ้านี้มีแต่เรื่องทำไม่ได้ เป็นไม่ได้
หัดคิดให้เป็นบวกไว้แหละดี
แม่อยากให้ลูกหัดฝัน.
เมื่อไรลูกฝันเป็น ไม่ว่าจะเป็นใฝ่ฝัน
หรือความฝัน ลูกจะรู้ว่าโลกนี้มันน่าอยู่เพียงไหน
แม่อยากให้ลูกพูดแต่เรื่องดี พูดแต่เรื่องสวยงาม.
จงเป็นคนสุดท้ายที่ให้ร้ายคนอื่น และจงเป็นคนแรก
ที่ให้กำลังใจ และชื่นชม
แม่อยากให้ลูกทำเรื่องแปลกๆ.
ลูกไม่จำเป็นต้องเดินตามชีวิตประจำวันของใคร
อย่าเก็บความคิดแปลก เพียงเพราะเห็นว่ามันไม่เหมือนใคร
แม่อยากสอนให้ลูกกล้าแดด กล้าฝน.
เพราะภายใต้ไออุ่นของดวงอาทิตย์ลูกจะได้รับวิตามินดี
และภายใต้ฟ้าที่มีฝน มันจะทำให้ลูกร้องไห้โดยไม่มีใครเห็นน้ำตา
แม่อยากสอนให้ลูกออกกำลังกายทุกวัน.
อย่างน้อยคนเราก็ต้องเคลื่อนไหวทะมัดทะแมง
ลูกได้ออกแรงเสียบ้าง ลูกจะแข็งแกร่งไม่อ่อนแอ
แม่อยากให้ลูกยิ้ม และอยู่กับโลกด้วยความรัก.
ยิ้มอาจจะไม่ชนะทุกสิ่ง ยิ้มมากๆอาจจะดูเหมือนคนบ้า
แต่มันก็ดีกว่าหน้าบึ้งหน้างอเป็นไหนๆ
แม่อยากสอนให้ลูกรู้จักอดทน.
ลูกต้องเรียนรู้ว่าลูกไม่มีทางได้ทุกๆอย่างที่ลูกหวังไว้
อดทนและอย่าได้เสียกำลังใจ อย่าท้อและขอให้เริ่มใหม่อย่างมีพลัง
แม่อยากสอนให้ลูกเขย่งขาขึ้นให้สูง.
ไม่มีอะไรที่สูงไปกว่าสองมือเราจะเอื้อมคว้า
เพียงแค่ว่าเรายืนยันที่จะไม่ยืนอยู่กับที่
แม่อยากสอนให้เจ้ามีความสุข.แต่อย่าลืมทุกข์ด้วยล่ะลูก
คนที่ไม่เคยมีความทุกข์ เขาสุขจริงๆไม่เป็นหรอก เจ้าเอย
ไอคิวมันติดมาแต่บนฟ้าลูกจ๋า ไม่ฉลาดก็มีความสุขได้ไม่ต้องห่วง
อย่าน้อยใจถ้าตามใครเขาไม่ทัน อย่าเสียขวัญถ้าเราช้ากว่าใครๆ
อีคิวมันต้องหาเองบนโลกนี้ลูกเอ๋ย ไม่ฉลาดก็น่ารักและมีความสุขได้
"อย่ากลัวที่จะเปลี่ยนแปลงปรับปรุง ลูกมีกำลังใจเป็นถุงจากแม่ ไม่ต้องกลัว"
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : คุณbefresh
นิยามคำว่า “แม่”
สตรีใด ไหนเล่า เท่าเธอนี้
เป็นผู้ที่ ลูกทุกคน บ่นรู้จัก
เป็นผู้ที่ มีพระคุณ การุณนัก
เป็นผู้ที่ สร้างความรัก สอนความดี
เป็นผู้ที่ คอยสั่งสอน เอาใจใส่
คอยห่วงใย เราทุกคน จนวันนี้
เปรียบแสงทอง สว่างล้ำ นำชีวี
เธอคนนี้ คือ ”แม่” ของเราเอง
ค่าน้ำนม
วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่
เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาพาจะไหล
สองมือออบโอบอุ้มแกว่งเปล
น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา
แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้
แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา
แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่องแสงมา
แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย
เปรียบดั่งพระในบ้านชี้แนะลูก
สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน
กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป
ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย
หัวใจของแม่
| มือน้อยน้อยแม่คอยอุ้มชู |
แม่เฝ้ามองดูไม่ห่างไปไหน |
| แม่เฝ้าปลอบขวัญยามลูกหลับไหล |
ไม่ยอมห่างไกลไปจากสายตา |
| มือน้อยน้อยของแม่ล้ำค่า |
อุ้มชูลูกมาจากเล็กเด็กแดง |
| ยามลูกเติบใหญ่ด้วยน้ำพักน้ำแรง |
ด้วยใจที่แกร่งของแม่ถักทอ |
ของขวัญให้แม่
| แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง |
ไม่คิดลวงหลอกเราให้ช้ำจิต |
| แม่เองต้องผ่ายผอมยอมอุทิศ |
กว่าจะได้หนึ่งชีวิตคือตัวเรา |
| แล้วทำไมไม่คิดตอบแทนบ้าง |
ปล่อยให้แม่อ้างว้างแสนสุดเหงา |
| ทำอาหารรอไว้จะให้เรา |
แต่ตัวเราทิ้งแม่ไว้คนเดียว |
| ให้ของขวัญวันแม่นับแต่นี้ |
โดยทำดีต่อแม่ก่อนแก่เฒ่า |
| ให้ท่านได้ประจักษ์รักของเรา |
ดีกว่าเฝ้าทำบุญให้เมื่อวายชนม์ |
พลังอันยิ่งใหญ่
| แม่รักฟูมฟักลูก |
ชี้ทางถูกช่วยปลูกฝัง |
| มือแม่มีพลัง |
หวังลูกเป็นเช่นคนดี |
| กอดใครไม่อุ่นเหมือน |
แม่ดุจเพื่อนเกลื่อนปรานี |
| ห่วงใยไร้ราคี |
มีแต่เฝ้าเนาอาทร |
| ลูกทุกข์แม่ปลุกปลอบ |
แม่ยังมอบคำสั่งสอน |
| หวังลูกสุขอมร |
พรของแม่แผ่เมตตา |
| “วันแม่" กลางแดนั้น |
ทุกทุกวันมั่นบูชา |
| กราบกรานมิ่งมารดา |
จ้าแจ่มซึ้งซึ่งพระคุณ |
คำสอนของแม่
| ยามที่แม่พร่ำวอนสั่งสอนลูก |
เรื่องผิดถูกลูกก็ว่าแม่จู้จี้ |
| ต่อเมื่อลูกเติบใหญ่จึงได้ดี |
เพราะคำที่แม่พูดไว้ไม่ผิดคำ |
| เมื่อยังเด็กลูกไม่เห็นคุณค่าแม่ |
เป็นบาปแท้ที่ลูกเถียงแม่เช้าค่ำ |
| ลูกกระทำความผิดนี้ประจำ |
ขอกล่าวคำขอโทษโปรดอภัย |
กว่าจะได้เป็นแม่
| เมื่อรู้ว่าตัวเธอนั้นตั้งท้อง |
เฝ้าประคองด้วยใจที่มุ่งหวัง |
| สิ่งที่ชอบเผ็ดร้อนเธอระวัง |
เพื่อปกกันลูกน้อยจะกระเทือน |
| แม้ไม่รู้ว่าจะชายหรือหญิง |
เธอประวิงเฝ้านับครบวันเคลื่อน |
| แม้จะเจ็บจะกลัวตัดทั้งปวง |
เธอปลื้มทรวงเสียงแว้แรกเริ่มดัง |
| |
|
| เริ่มตั้งไข่ใจพองประคองลูก |
ความพันผูกแนบแน่นสุดขานไข |
| เริ่มหัดเดินหัดพูดแม่สุขใจ |
ก้าวแรกได้ให้ลูกด้วยผูกพัน |
| แม่เป็นครูคนแรกของชีวิต |
ชี้ถูกผิดให้ลูกรู้ด้วยความฝัน |
| เติบโตใหญ่รวยจนไม่สำคัญ |
ขอลูกฉันเป็นคนดีของสังคม |
| |
|
| มาวันนี้แม่เริ่มแก่ชราล้า |
แม่มองหาลูกทุกคนอยู่ที่ไหน |
| จากอกแม่ลืมแม่ไม่ห่วงใย |
ถึงเศร้าใจแต่แม่ไม่โกรธเคือง |
| ถ้าใครยังมีแม่ขอเชิญเถิด |
กราบเท้าเทิดบาทแม่ประเสริฐเหลือ |
| กตัญญูรู้คุณบุญคุ้มตัว |
แม้สิ่งชั่วต้องแพ้พ่ายกตเวทิตาคุณ |
แม่...แม่
| รักของแม่ยิ่งใหญ่กว่าสิ่งไหน |
หาสิ่งใดมาเทียบมิได้หนา |
| ตั้งแต่แม่ตั้งท้องคลอดลูกยา |
อีกน้ำนมของมารดาให้ลูกกิน |
| แม่ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกน้อย |
แม่เฝ้าคอยพัดวีให้ลูกสิ้น |
| แม่ยอมอดเมื่อให้ลูกนั้นได้กิน |
แม่ยลยินลูกน้อยดั่งกลอยใจ |
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : Forward Mail
แม่ผู้ให้กำเนิด
By รจนา U.S.A.
| แม่คือผู้ให้กำเหนิดประเสริฐยิ่ง |
แม่เป็นมิ่งขวัญชนบนแหล่งหล้า |
| แม่ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกมา |
แม่สูงค่าเกินสรรค์คำบรรยาย |
| แม่เฝ้ารักเฝ้าห่วงดังดวงเนตร |
มิอยากให้เกิดเหตุเรื่องเสียงหาย |
| เกรงลูกจักหม่นหมองต้องอับอาย |
ทั้งมุ่งหมายส่งเสริมเพิ่มอาทร |
| แม่จึงเป็นสตรีที่สนิท |
ผู้ใกล้ชิดพิศดูชูคำสอน |
| แม่ของคนทั้วไปในนาคร |
ขออวยพรให้รื่นรมย์สมสุขเทอญ |
ความรักของแม่
By Fern
| รักอะไรไหนเทียบเปรียบแม่รัก |
ลูกประจักษ์แก่ใจหาใครเหมือน |
| ตั้งแต่เล็กแม่เราเฝ้าคอยเตือน |
ไม่ลืมเลือนรักลูกด้วยผูกพันธุ์ |
| ลูกยื่นให้ "มะลินัอย" ที่ร้อยรัก |
กราบที่ตักด้วยรักแม่ไม่แปรผัน |
| บอกแม่ว่ารักแม่ล้นพ้นรำพัน |
จะสร้างฝันให้แม่เห็นเป็นคนดี |
สองมือของแม่
By เอกชัย
| สองมือแม่คนนี้ |
ที่เลี้ยงลูก |
| สองมือแม่พันผูก |
ลูกหนักหนา |
| สองมือนี้โอบอุ้ม |
แก้วดวงตา |
| สองมือนี้มีค่า |
กว่าสิ่งใด |
| สองมือกอดลูกน้อย |
ยามลูกหลับ |
| สองมือซับน้ำตา |
ยามหวั่นไหว |
| สองมือนี้อบอุ่น |
เกินกว่าใคร |
| สองมือแม่ลูกขอให้ |
ลูกตอบแทน |
ความหมายอันยิ่งใหญ่ของ “แม่”
By กอล์ฟ
| คำว่าแม่สั้นๆ แต่เป็นคำที่ยิ่งใหญ่ |
แต่ว่าใจแม่พันผูกรักกว่า |
| แม่คือคนรักลูกดุจแก้วตา |
แม่คอยนำพาแต่สิ่งดีๆ |
| มาวันนี้เป็นวันดีจะบอกรัก |
ให้แม่ประจักษ์ในดวงจิต |
| คำว่าแม่เป็นผู้ให้ชีวิต |
ให้ความคิดและปัญญาคุณากร |
| ทุกวันเราควรรักแม่ |
อย่าแพ้ในความชังอย่างแม่สอน |
| ใครไม่รักอย่าอาวร |
ถามตัวเราก่อนว่าเราควรรักใคร |
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : board.dserver.org/
"แด่...คุณแม่"
By ไร้สังกัด
| มีน้ำใจมีไออุ่นให้หนุนตัก |
มีความรักความห่วงใยไว้คลายเหงา |
| มีน้ำคำพร่ำสอนอาทรเรา |
มีวิธีขัดเกลาเฝ้าใส่ใจ |
| สอนให้รู้สูงต่ำทำผิดถูก |
สอนให้ปลูกเพาะวิชาไว้อาศัย |
| สอนให้รู้คุณค่าเงินตราไทย |
สอนให้รู้จักให้เอื้ออารี |
| มากกว่านี้มากมีในคำสอน |
มากมายพรความห่วงใยไม่หน่ายหนี |
| มากอภัยมากเมตตามากปราณี |
ทั้งหมดนี้คือแม่แต่ผู้เดียว |
คนข้างหลัง
By orange_ps
การเดินทางของความรัก
มักเจอกับอุปสรรคคอยกีดขวาง
พบเจอกับความสุข ทุกข์ แสนทรมาน
ต้องพบเจอความร้าวร้าน แสนปวดใจ
อยากบอกเธอให้รู้ มีคนข้างหลัง
ลองหันกลับไปดูแลเขาสักครั้งจะได้ไหม
คนที่เราไม่เคยกลับไปห่วงใย
คนที่คอยห่วงเราอยู่ไกลๆ ตลอดมา
อยากให้รู้คนๆ นั้น คือ พ่อ แม่
อยากให้หันกลับไปดูแลท่านบ้าง
อย่าปล่อยความรักแบบหนุ่มสาว คอยเคลือบคลาน
แล้วเราจะได้พบกับความรัก ที่ไม่ร้าวร้านตลอดไป
คำปรารภของแม่ กับลูกแย่ๆ ที่กลับใจ
By synum
| ลูกกี่คนทนเลี้ยงได้ไม่ทุกข์หนัก |
เท่าลูกรักประพฤติตนเป็นคนชั่ว |
| ลูกกี่คนทนเลี้ยงได้ไม่หมองมัว |
ไม่โศกเศร้าเท่าลูกตัวชั่วระยำ |
| ลูกทำดีได้ดีต้องดีแน่ |
ลูกที่แท้ทำดีได้ไม่ถลำ |
| ลูกทำชั่วได้ชั่วก่อเวรกรรม |
แม่ชอกช้ำเพราะรักลูก...หมดหัวใจ |
| |
|
| ลูกจะหมั่นทำความดีทำสิ่งชอบ |
แม่จ๋าแม่แม่ช่วยตอบลูกได้ไหม |
| ไยแม่เฝ้ารักลูกผูกดวงใจ |
ลูกดีชั่วอย่างไรรักไม่คลาย |
| หัวใจแม่เป็นไฉนไยผ่องผุด |
หลั่งรักแท้บริสุทธิ์ไม่ขาดสาย |
| เฝ้าพันผูกตั้งแต่ลูกกำเนิดกาย |
จนลูกตายรักของแม่...ไม่แปรเอย |
แม่คือดวงใจ
By ดาวจ้า
รักอื่นใดไหนเล่าเท่ารักแม่
บริสุทธิ์เที่ยงแท้แน่หนักหนา
ส่งลูกเรียนจนเติบใหญ่ได้วิชา
เหนื่อยกายาลำบากตนสู้ทนไป
แม้งานหนักเหน็ดเหนื่อยล้นทนดวงจิต
เพื่อชีวิตของลูกน้อยที่สดใส่
ขอเพียงแต่ให้ลูกจงตั้งใจ
หมั่นเพียรไปเรียนหนังสือให้ถูกทาง
อยากให้เรานึกถึงแม่กันสักนึด
แม่ไม่คิดปล่อยเราให้อ้างว้าง
อยากให้รู้ความรักแม่ไม่จืดจาง
ทดแทนคุณแม่บ้างตั้งใจเรียน
แม่คือ...ครูคนแรก
By White Rose
แม่เรา คือ ครูคนแรก
มีแต่ให้ มิรู้สิ้น ถวิลเกื้อ
ทุกหยาดเหงื่อ ปกป้อง ยามร้องไห้
สองมือแห่ง ความรัก พิทักษ์ภัย
สองมือไกว เห่กล่อม ยอมอ่อนเพลีย
ยามลูกสุข แม่สุข ไม่ทุกข์ท้อ
พร้อมสู้ต่อ โอบอุ้มเจ้า เฝ้าส่งเสีย
ยามแม่เหนื่อย มีลูกน้อย เคล้าคลอเคลีย
หายเหนื่อยเพลีย ด้วยรักลูก โดยผูกพัน
ยามเจ็บไข้ เจ้างอแง แม่เจ็บกว่า
แทบใบ้บ้า ทุกข์ร้อน สุดผ่อนผัน
สองมืออุ้ม ทะนุถนอม ดั่งชีวัน
หาหยูกยา มาแบ่งปัน ช่วยบรรเทา
ลูกรู้ไหม ดวงใจแม่ มีแต่ให้
คล้องสายใย เฝ้าดูแล แม้เหน็บหนาว
สองมือกอด ตระกอง อย่างแผ่วเบา
เพื่อให้เจ้า อบอุ่น อย่างคุ้นเคย
สองมือป้อน ความห่วงใย ไม่มีเปลี่ยน
สอนลูกเขียน ท่องจำ ใช่เมินเฉย
ครูคนแรก ในดวงใจ ใช่ใครเลย
รู้ไหมเอ่ย แน่แท้ แม่นั่นเอง
ขอขอบคุณข้อมูล กลอนวันแม่ : Forward Mail
แม่ฉันเมื่อวันวาน
เมื่อเด็กชาย..ลืมตา..มาดูโลก
พบสุขโศก..ระคน..เคล้าปนบ้าง
เหตุพ่อแม่..ยากจน..ในหนทาง
มุสรรสร้าง..ด้วยแรง..ที่แกร่งพอ
พยายาม..กล่อมเกลี้ยง..เลี้ยงลูกรัก
เฝ้าฟูมฟัก..นาบุญ..เกื้อหนุนต่อ
จำเริญวัย..ตามวาระ..งามละออ
ลูกของพ่อ..บริบูรณ์..พูนอุดม
ถึงกำหนด..วัยเรียน..เพียรศึกษา
พ่อแม่หา..อุปกรณ์..ตอนประถม
ไม่เลยละ..หน้าที่..ชี้-อบ-รม
เพื่อเพาะบ่ม..ส่งผล..ต้นตระกูล
ถึงพ่อจะ..ปฏิบัติ..ขัดศีลห้า
ดื่มสุรา..เป็นนิจ..จิตเสื่อมสูญ
แต่ว่าพ่อ..ก็รักแม่..แผ่เพิ่มพูน
ลูกเทิดทูล..คุณพ่อ..ผู้ก่อกาย
แม่กับพ่อ..ก่อร่าง..สร้างฐานะ
ผูกพันธะ..โยงกัน..อย่างมั่นหมาย
ชีวิตเริ่ม..ที่จะ..สุขสะบาย
แม่มิหน่าย..เรื่องสร้าง..ทางทำดี
ปัจจุบัน..นั้นก็..พ่อยอมอด
เลิกละลด..รสถวิล..ทั้งกลิ่นสี
มิคิดใฝ่..ฝันหา..วารุณี
ทิพย์วารี..ที่ใคร..ก็หมายปอง..ฯ
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณประทาน
จำได้ไหม ใครคนนั้น
จำได้ไหม ใครเห่กล่อม กายาเจ้า
จำได้ ไหม ใครคอยเฝ้า เล่าขับขาน
จำได้ไหม ใครจับจุก ให้ลุกคลาน
จำได้ไหม เมื่อต้องการ ใครให้นม
จำได้ไหม ใครกลมกอด หอมฟอดรัก
จำได้ไหม ใครคอยตัก เตือนให้สม
จำได้ไหม เจ้าร้องไห้ ใครทุกข์ทม
จำได้ไหม ใครนิยม เมื่อเจ้าคลาน
จำได้ไหม ใครพาเดิน เตาะแตะเตี้ยม
จำได้ ไหม ใครตระเตรียม เติมอาหาร
จำได้ไหม ใครเป่าป้อน เมื่อจะทาน
จำได้ ไหม ใครปัดมาร มารังแก
จำได้ไหม ใครจะเจ็บ ยิ่งกว่าเจ้า
จำได้ ไหม ใครคอยเฝ้า เจ้าดวงแข
จำได้ไหม เมื่อโรคา มารังแก
จำได้ไหม ใครดูแล ให้ปลอดภัย
จำได้ไหม ใครที่มอง ดูแต่เจ้า
จำได้ไหม มีแต่เจ้า ให้อาศัย
จำได้ไหม มีแต่เจ้า เป็นดวงใจ
จำได้ไหม จำได้ไหม นั่นใครกัน
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณสายน้ำสีเงิน
รักของแม่...
จากก้อนเนื้อก้อนนั้นในครรภ์แม่
ที่อ่อนแอเปราะบางในร่างใส
ทุกทุกวันใครเล่าเฝ้าห่วงใย
ด้วยจิตใจจดจ่อรอเวลา
อยากได้เห็นหน้าเจ้าสักคราวหนึ่ง
ใบหน้าซึ่งดวงใจใคร่ปรารถนา
ด้วยหลงรักเจ้าแล้วนะแก้วตา
เพราะคุณค่าพุ่มพวงเหนือดวงแด
แม่ไม่เคยเข้าใจ สิ่งใดนัก
เหตุที่ยายฟูมฟักบอกรักแม่
พอมาถึงวันนี้ที่อ่อนแอ
จึง พ่ายแพ้แก่รักที่ถักทอ
ว่ายายเจ้ารักแม่มากแค่ไหน
แม่ทำให้ยาย ต้องร่ำร้องขอ
แม่เหยียบย่ำน้ำใจยังไม่พอ
ยังเที่ยวก่อทุกข์ร้อนให้อ่อนแรง
เพราะความรักที่แม่ให้แก่เจ้า
คงเทียมเท่ารักยาย ไม่หน่ายแหนง
แม้ความรักที่ให้เหมือนไม่แพง
แต่แสดงออกสิ้นทั้งวิญญาณ
เมื่อเจ้ามีลูกเจ้าจะเข้าจิต
ถึงชีวิตต้องดับยังขับขาน
แม้จะต้องทุกข์ท้อ ทรมาน
จะสืบสานรักแท้อย่างแน่ใจ
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณนักสืบ ไร้อันดับ
สำหรับเธอ...คือผู้ให้
สุดแสนคิดถึงพร้อมบูชา
ก่อเกิดมา คือ ผู้ให้
น้อมกราบบูชาท่านด้วยหัวใจ
ให้มี...สีลมัย...ผู้ทรนง.....
รอยแย้มยิ้มแสนอบอุ่น....
เสียงกล่อมเนื้อละมุน ให้ลุ่มหลง..
วันก่อน...วันนี้ ..ยังคง....
สร้างผู้หนึ่ง.....ผู้ซึ่งทรนงให้ยังคงก้าว....เพื่อไกล.....
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณสีลมัย
แม่
ชีวิตเริ่มวัยวันในครรภ์แม่
สายเลือดแผ่สายใยให้อาหาร
ร่างน้อยเริ่มเคลื่อนไหวไม่นิ่งนาน
เริ่มมีการพัฒนาน่าชื่นชม
ขาแขนแกร่งแรงเพิ่มเริ่มเตะท้อง
แม่ย่อมร้องเจ็บแท้แต่สุขสม
แล้วสัญญาณเก้าเดือนเหมือนระบม
เจ็บเพียงข่มใจคลอดลูกปลอดภัย
ลมหายใจบอกสัญญาณการอยู่รอด
ร่างเล็กกอดคุดคู้ร่างผู้ใหญ่
ช่างเปราะบางเช่นนั้นแม่หวั่นใจ
แอบ..อกให้แนบชิดลูกนิทรา
หยาดน้ำนมมากประโยชน์โอษฐ์เล็กดื่ม
ตาน้อยลืมสดใสไร้เดียงสา
แทนคำบอกรักแม่ใช้แต่ตา
สื่อภาษาเสมือนรู้ใจสู่ใจ...
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณฐปนวุธ
วันแม่
แม่คือผู้หญิงที่มีแต่ให้
คอยห่วงใยในตัวลูกเสมอ
ยอมเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเพราะตัวเธอ
รักเสมอในตัวลูกตลอดเวลา
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณตันติกร
ดอกมะลิ แทนใจลูก
มะลิหอมแทนใจมอบให้แม่
จากรักแท้ความผูกพันธ์ของลูกนี้
กลิ่นหอมนั้นหอมนานซ่านฤดี
ความรักที่ลูกมีขอให้แม่
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : จาก thaipoem.com โดย คุณตันติกร
กี่ มือของแม่ป้อง.....ปกภัย
กี่ อุ่นอกอื่นไหน...... เท่านี้
กี่ แขนโอบอุ้มไอ.....แอบกรุ่น
กี่ ห่วงสักกระพี้........ เทียบเพี้ยงแม่หนอ ฯ
ใคร เล่าเข้าไล่ไล้.....ลบคราบ เปื้อนนอ
ใคร เล่าเขากำซาบ......ปลอบเจ้า
ใคร เล่าประโลมราบ....เรียบเปล่า หน่ายแฮ
ใคร เล่าเฝ้าเคียงเคล้า....ห่างใกล้ไม่มี
แม่ หมายมิหม่นแม้น......หมางมอง
ลูก ลุร้ายลวงลอง.......รั่วเร้น
กอด กุมกล่าวแกะกรอง......เกินกลั่น
เนา นับนาบเนืองเน้น.....หน่วงเน้าหนาวนอน ฯ
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณกิ่งโศก
จากแม่ถึงลูก
นับตั้งแต่ แม่รู้ข่าว เจ้ามาเกิด
ถือกำเนิด เกิดก่อใน ร่างกายแม่
ความปิติ มีท่วมท้น ล้นดวงแด
รักของแม่ แผ่ถึงลูก ด้วยผูกพัน
เริ่มห่วงตัว กลัวลูกน้อย จะพลอยรับ
ต้องเปลี่ยนปรับ กับสิ่งต่าง ที่สร้างสรร
อารมณ์ดี มีความสุข ทุกคืนวัน
เลิกหุนหัน พลันระวัง กลัวพลั้งตัว
อดเปรี้ยวหวาน มันเค็มไว้ ไม่เกื่ยวข้อง
ถึงแพ้ท้อง ต้องอาเจียร จนเวียนหัว
เฝ้าถนอม ยอมทุกทาง อย่างเตรียมตัว
เพื่อทูนหัว "เลือดก้อนน้อย" แก้วกลอยใจ
ครบเก้าเดือน เจ็บเตือน เหมือนกายแตก
ปวดร้าวแทรก เจ็บยิ่ง กว่าสิ่งไหน
พอเจ้าคลอด รอดกาย เจ็บหายไป
ลูกปลอดภัย ไม่อ่อนแอ แค่นั้นพอ
"เลือดในอก" อกแม่นั้น กลั่นเป็นนม
เลือดผสม นมผสาน หวานจริงหนอ
แม่เห่กล่อม ยอมอดหลับ ขับเพลงคลอ
แต่งห้องหอ รอเจ้า เข้านิทรา
ยามลูกเจ็บ ลูกป่วย ด้วยฤทธิ์ไข้
แม่ห่วงใย อยู่ใกล้ชิด คิดรักษา
คอยป้อนข้าว เฝ้าป้อนนม ผสมยา
แม้เหนื่อยล้า หาท้อถอย คอยพัดวี
สิ่งใดเล่า ที่เจ้านั้น ฝันอยากได้
แม่ยินดี ที่จะให้ ไม่หน่ายหนี
ถึงลำบาก หากกำลัง ยังพอมี
มอบสิ่งที่ ดีสุดให้ ไม่รีรอ
ลูกทำผิด คิดโทษทัณฑ์ ถึงขั้นเฆี่ยน
แม่เจ็บเจียน ขาดใจตาม ยามลูกพ้อ
เฝ้าปลูกฝัง หวังแค่ให้ ได้ดีพอ
สองมือก่อ ขอเห็นลูก เดินถูกทาง
"แม่รักลูก" อย่างผูกพัน มิหันเห
แม้ทะเล ภูผา หากีดขวาง
จะอยู่ไกล อยู่ใกล้ ไม่ละวาง
รักที่ให้ ไม่เคยบาง จางลงเลย
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณGemini58
จากลูกถึงแม่
"ลูกรักแม่" แน่แท้ มิแปรผัน
กี่คืนวัน ผันผ่านไป ใช่เมินเฉย
แม่จ๋า แม่ แม่รู้ไหม ลูกไม่เคย
ลืมแม่เลย แม้น้อยนิด ไม่คิดทำ
เพราะรักที่ แม่มอบให้ นั้นใหญ่ยิ่ง
ไม่เคยทิ้ง ยามลูกคว้าง ย่างถลำ
เปี่ยมเมตตา การุณ คอยหนุนนำ
แม่คือสาย น้ำาเย็นฉ่ำ ฉ่ำใจกาย
พระคุณแม่ แผ่อยู่ใน หัวใจลูก
รักแม่ผูก ลูกแน่นหนา กว่าสิ่งไหน
รักแม่เทียบ เปรียบเสมือน เป็นเงื่อนตาย
ถึงห่างหาย แค่กายห่าง ใช่ห่างใจ
ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : จาก thaipoem.com โดย คุณGemini58
|
ภาษาไทย
